Tegen de achtergrond van de voortdurende verdieping van het drie-jarige actieplan 'Weight Management Year', groeit gewichtsbeheersing van keuzes in het persoonlijke leven naar een systemisch probleem dat verband houdt met de nationale gezondheidszorg. De "Precision Population Science Popularization Literacy Improvement Action", geïnitieerd door de China Population Welfare Foundation, heeft onlangs veel respons gekregen, waarbij veel deskundigen op het gebied van de popularisering van de gezondheidswetenschappen spontaan deelnamen en gezamenlijk pleitten voor het concept van "wetenschappelijk gewichtsverlies en gezondheid eerst".
Li Yiming, directeur van de afdeling Endocrinologie van het Huashan-ziekenhuis verbonden aan de Fudan Universiteit, wees erop dat zwaarlijvigheid niet een probleem is dat alleen door individuele wilskracht kan worden overwonnen, maar eerder een soort gezondheidstoestand die op de lange termijn- gepersonaliseerd wetenschappelijk management en dringend begrip van de hele samenleving vereist. Gewichtsbeheersing is in de eerste plaats een wetenschap en geen wedstrijd op wilskracht. Afvallen zou geen ‘harde strijd’ moeten zijn, maar zou moeten leiden tot een wetenschappelijk, rationeel en comfortabel gezond pad.
BMI is slechts het startpunt voor de taille-lengteverhouding en de metabolische gezondheid om een nieuwe maatstaf te worden
Lange tijd heeft het publiek vaak uitsluitend op basis van hun body mass index (BMI) beoordeeld of zij overgewicht hebben. Hoewel deze indicator handig is voor grootschalige screening-, kan hij geen onderscheid maken tussen het spier- en vetgehalte, laat staan de verdeling van het vet weergeven. Het is de moeite waard om op te merken dat de eerste 'Diagnosis and Treatment Standards for Overweight and Obesity', uitgegeven door de American Diabetes Association (ADA), het grenspunt voor de BMI met overgewicht van Aziatische mensen heeft verlaagd tot 23, wat betekent dat mensen die volgens de normen uit het verleden 'nog niet dik' zijn, mogelijk het bereik hebben bereikt dat aandacht behoeft. - Aziatische mensen kunnen te veel visceraal vet hebben, zelfs als hun BMI niet hoog is, en het risico wordt vaak onderschat.
Om de beperkingen van de BMI te compenseren, introduceert deze norm de verhouding tussen taille en lengte als een aanvullende screeningsindicator, en beveelt aan deze onder de 0,5 te houden, dat wil zeggen "de tailleomtrek mag niet groter zijn dan de helft van de hoogte". De tailleomtrek zelf is ook een belangrijk beoordelingscriterium, en de associatie tussen abdominale obesitas (algemeen bekend als "appelvormig lichaam") en metabolische problemen is vaak nauwer verwant dan alleen het gewicht. Deskundigen benadrukken dat de ware kern van wetenschappelijk gewichtsverlies de metabolische gezondheid is, waarbij indicatoren zoals bloedsuikerspiegel, bloedlipiden, bloeddruk en leververvetting meer indicatief zijn dan de cijfers op een weegschaal. Of er al dan niet moet worden ingegrepen, moet worden bepaald door een uitgebreide risicobeoordeling, en niet alleen op basis van gewicht.
